stoppen als DTA ?
de asbest bedrijf liep zo goed en er was een wet dat vermelde dat in 2024 alle aan het daglicht zichtbare asbest weg moest zijn. en daarom besloten mijn vader en oom om te groeien. er kwam een bus bij en een deco. waar ik dan voor verantwoordelijk werd. en ik kreeg ook mijn eigen team en spullen die nodig waren. eerst heb ik een indeling voor de bus bedacht. want ik merkte dat we bij mijn vader wel eens wat miste of dat iets op was. ik wou het zo netjes indelen dat ik altijd alles bij de hand had. dat werkte na mijn mening het prettigst. het was ook best spannend voor mij om alles uit te voeren zonder mijn vader. dat kwam gelukkig al snel goed. ik ben een introvert en vind dan de contact met de klant best lastig. in de loop van de tijd verdween dat wel. de klanten waar we voor werkte waren altijd vriendelijk. en dat stelde me gerust. de klussen waren leuk en tof om alles zelf aan te sturen. overleg met de klant tot aan de laborant voor goed keuring en zelfs soms daken dicht leggen. enige min punt vond ik dat er geen jonge lui in de asbest sanering zitten. althans ik kende ze niet. ik had wat ouder personeel onder me. en dat was soms knap lastig om die mensen jouw plannen te laten uit voeren. ze dachten namelijk vaak dat ze het beter dan mij wisten. maar ik had tenslotte wel mijn opleiding behaald tot DTA.
na een jaar kregen we te horen dat Nederland de asbest wet had aangepast en nu de verplichting er af was.
dus mensen besloten het asbest maar te laten liggen. ik kon het niet geloven. ik wist namelijk hoe de staat was van een gemiddeld asbest dak. en dat was in de staat van ontbinding in de meeste gevallen. hierdoor komen er asbest vezels in de buiten lucht die je nooit meer te pakken krijgt. dus het extra team wat we hadden kon niet meer bestaan. mijn vader met team kon het alleen wel af. aan klussen die nog wel door gingen. mensen met isolatie wensen aan het dak bijvoorbeeld. of sloop projecten. toen kwam het besluit dat er een bus weg moest. 2 bussen werd overbodig. mijn bus werd aan het bouwbedrijf geschonken en stickers werden verwijderd. en ik kwam weer samen met mijn vader te werken. mensen die werden ingehuurd konden ook gedag zeggen. eenmaal met mijn vader aan het werk. merkte ik dat mijn lichaam mij in de steek liet. ik kreeg namelijk na een dag zwoegen in bed kramp. en heftige ook. vaak in mijn benen. ik wist niet wat dit veroorzaakte. dus ben ik op onderzoek uitgegaan. ziekenhuis aangesproken. en ze dachten aan magnesium te kort. maar na 4 weken had ik na heftige inspanning nog steeds kramp. ik lag er meestal de hele nacht van wakker. en op een gegeven moment dat ik van dit is niet goed wat ik mijn lichaam aan doe. ging met mijn vader overleggen. hij zei tegen mij nou dan doe je toch rustig aan en doe je alleen lichte dingen. maar ik kan niet rustig blijven als de rest om mij heen wel door werkt en aanpakt. en toen heb ik besloten te stoppen als DTA. ik wist wel dat ik iets nieuws moest zoeken. want van alleen een uitkering kom je niet rond. ik wist dat mijn stiefbroer medicijnen had vervoert voor een bedrijf en dat leek mij wel interessant. ik merkte namelijk als ik lichte werkzaamheden deed ik geen kramp meer kreeg.
ik zocht contact met mijn stiefbroer en die heeft mij door verbonden met het bedrijf. ik moest maar eens een keer langs komen. en dat deed ik. het werk leek mij heel leuk. lekker op jezelf en dan medicijnen bezorgen.
ze waren er blij mee dat ik single was. hierdoor had ik geen stress van huis zeiden ze. ik moest eerst 3 keer met iemand mee op deze manier kreeg ik inzicht wat het inhield. eerste keer was wel pittig want ik was gewoon aan het werk nog als DTA op de dag. en de volgende dag moest ik om 1 uur opstaan. want ik moest om 2 uur op het depot staan. ik moest met iemand mee die al aardig ervaring had en ook veel op zijn bordje kreeg. 300 bakken met medicijnen. het was een bakwagen met een voorkant van een VW Crafter of een Mercedes Sprinter. ik was gelukkig al gewend aan een VW Crafter. de bak erbij aan was wel wennen vooral de hoogte was wat anders geen 3.60m maar 4.10m. uitkijken bij bruggen dus. bij de bak achterin stond ook een grote koelkast. er was een ambient ruimte de grootste ruimte. die moest tussen de 15 en de 25 graden zitten. de tempratuur ervan stond op 20 en dat moest je in de gaten houden. en de koelkast moest tussen de 4 en 8 graden zitten . die was ingesteld op 5 graden. op de depot aan gekomen pakte je rit bak met papieren en een Pda computer om de bakken te scannen. je moest in loggen op je Pda. de depot kiezen en je rit. dan moest je de auto scannen zodat de tempraturen gewaarborgd werden. en dan alle bakken inscannen. ondertussen kijken of de bakken een beetje goed gesorteerd waren. dit was namelijk soms wel eens verkeer. dan wordt het lastig als je op een van de eerste stops bent en staat je bak achterin ergens. na alles inscannen konden de bakken er op volgorde van stops in via een lijst uit je ritbak. daarna liep je naar de grote koelcel in het depot om je koelkast medicijnen op te halen. ook inscannen en op volgorde leggen. bakken in de koelkast zetten. nu tijd voor een bakkie koffie. voor vertrek moest je nog even je tempraturen op schrijven en tijd van vertrek.
we gingen naar Apeldoorn eerst naar het ziekenhuis. je had een handboek met alle stops en instructies. waar je precies moest zijn en welke codes of sleutels je nodig had. op je Pda je aankomst selecteren en de bakken uitladen weer opnieuw scannen zodat er te zien is dat je het afgeleverd hebt. en ook de bij behoorde koelkast medicatie. en je moest als laatst ook de locatie pas scannen van die stop. en zo door. ook naar apotheken daar was je op moment van uitladen altijd alleen. want om 8 uur was de apotheek open en moesten de medicijnen er voor al staan. Dat was soms best pittig als je bij grote apotheken kwam waar er bijvoorbeeld 80 bakken er uit moesten. veel bakken zaten goed vol. en vooral de bakken met vloeistof waren aardig pittig. er waren ook apotheken waar je dozen moest uit laden. als je alles had uitgeladen moest je de lege bakken mee retour nemen. dat was bij de eerste stops altijd puzzelen omdat de bakwagen aardig vol stond. je moest ook altijd rustig rijden anders kwamen de bakken door elkaar achterin. na 8 uur in de ochtend gingen we ook langs bij particulieren met medicijnen. soort van post nl maar dan met medicatie. mensen moesten tekenen voor ontvangst. om een uur of 10 was je klaar en kon je terug naar depot om daar je lege bakken weer uit te laden. auto terug voor de deur van de desbetreffende rit. nu moest je weer je tempraturen op schrijven en de eind tijd van je dienst. je ritbak weer inleveren met Pda. tussen 11 en 12 was je weer klaar. en had je lekker de middag vrij. na 3 keer mee geweest te zijn en alles geleerd te hebben mocht ik ook beginnen.
 |
| Dit was de bezorg auto |
