werken als medicijnen bezorger
We kregen
altijd een weekplanning zodat we wisten waar we aan toe waren.
Je had
ritnummers met namen erbij en dan de starttijd en kenteken van het voertuig war
er bij hoorde.
Je had een
aantal vaste ritten en dan de middagritten stuk of 6 en nog de spoedjes hierbij
moest je vanaf 7 uur s’ochtends beschikbaar zijn. En voor de middag ritten
kreeg je s’ochtend een Appje met desbetreffende informatie.
De eerste paar
keer werd ik gewoon gebeld met een spoedje. Hierbij had je vaak 1 bakje met
medicijnen voor een apotheek/ziekenhuis. Of je begon op depot of je moest dit
eerst nog ergens oppikken. Dit waren vaak wel lange ritten. Deze gingen
bijvoorbeeld ook vanaf Staphorst naar Hengelo en door na Maastricht of Zeeland.
Ze waren ook simpel omdat je enkel 1 bakje had.
Naar een aantal
spoed ritten succesvol te hebben gereden kreeg ik later ook middag ritten om te
wennen.
Hierbij moest
je ongeveer 18 ambient medicijnen vervoeren tussen de 15 en de 25 graden. En
stuk of 8 gekoelde in de koelkast tussen 4 en 8 graden.
En deze
medicijnen bracht je langs bij particulieren in de middag/avond.
Dit was soms
best pittig om het juiste adres te vinden. Vooral in het donker kon je vaak het
huisnummer niet goed vinden. En voor elke stop had je maar 3 minuten. Het was
dus wel aanpoten en je had weinig tijd om met de mensen een verhaaltje te
houden. Terwijl sommige ouderen er best behoefte aan hadden. Soms deed ik dit
wel en dronken we een kopje koffie. Maar niet te lang want de dispatch kon
altijd zien hoe je er voor stond en waar je was. Als je ergens een kwartier
blijft hangen kreeg je wel de vraag wat er pricies aan de hand was.
Zo offerde ik
ook vaak me pauzes op. Dan moest ik naar een gezellig bezoek gewoon weer een
poosje doorgaan zonder te stoppen.
De middag ritten
vond ik ook leuk. Want je ging altijd een andere kant op. Bijvoorbeeld
Groningen-Apeldoorn-Amersfoort-Enschede-Friesland-Zutphen.
En je was vanaf
2 uur smiddags zoet tot uurtje of 23:00
De nachtritten
om de apotheken te bevoorraden was wel andere koek.
Hierbij was je
smacht om 1 uur op depot en moest je veel bakken laden zowel ambient als koel.
En al je stops apotheken moest voor 8 uur bevoorraad zijn. En vaak had je nog
wat extra medicijnen doosjes voor particulieren die je na die tijd deed zodat
je tot een uur of 11 zoet was. Hierbij was het snacht’s altijd puzzelen hoe je
de bus vulde. Vaak konden de deuren net dicht. Vooral door de dozen die de
apotheek ook kost hebben met lichte materialen. Tissues wc papier enz. Om een
uur of 3 vertrok je naar je eerste stop en dan moest naar alles te hebben
uitgeladen te hebben de lege bakken ook retour. Was ook puzzelen. Soms hoefde
je weinig te leveren maar was er bijvoorbeeld de vorige dag heel veel geleverd.
En moest je ook extra ruimte maken om het bij in de bus te krijgen. Het liefst had je ook alles bij
elkaar staan voor de apotheken maar het kwam me ook wel een voor dat er een bak
ergens anders bij stond. Hierbij had de sortering niet opgelet. Dan moet ik ook
zeggen dat ik alles blindelings inlaad. Later kwam ik er achter dan ik maar
beter de sortering kon controleren. Want als er bij je eerste stops een bakje
voorin staat was je behoorde de lul. Vooral ook door het gewicht van de bakken.
En verplaats de boel maar eens als alles vast staat. Kon je dus je halve bus
uitladen op straat. En dat kost veel te veel tijd.
terug aan de zaak ging je eerst de bus aftanken. daarna kon je emballage lossen. daar werd alles op stapels gesorteerd. kleine bakken, grote bakken, deksels, retours, koelbakken en niet geleverde producten. ook de tijd moest je norteren en de tempraturen van de ruimtes. alles moest wel tussen de tempratuur waardes blijven.
dit kon je ook aflezen je PDA die gekoppelt was aan je voertuig. het voertuig moest weer op de plek waar je die vandaan had gehaald. buiten nog wat kletsen met collega's en dan naar huis wat eten en dan lekker een tukje doen.
