werken als medicijnen bezorger

We kregen altijd een weekplanning zodat we wisten waar we aan toe waren.

Je had ritnummers met namen erbij en dan de starttijd en kenteken van het voertuig war er bij hoorde.

Je had een aantal vaste ritten en dan de middagritten stuk of 6 en nog de spoedjes hierbij moest je vanaf 7 uur s’ochtends beschikbaar zijn. En voor de middag ritten kreeg je s’ochtend een Appje met desbetreffende informatie.

De eerste paar keer werd ik gewoon gebeld met een spoedje. Hierbij had je vaak 1 bakje met medicijnen voor een apotheek/ziekenhuis. Of je begon op depot of je moest dit eerst nog ergens oppikken. Dit waren vaak wel lange ritten. Deze gingen bijvoorbeeld ook vanaf Staphorst naar Hengelo en door na Maastricht of Zeeland. Ze waren ook simpel omdat je enkel 1 bakje had.

Naar een aantal spoed ritten succesvol te hebben gereden kreeg ik later ook middag ritten om te wennen. 

 

Hierbij moest je ongeveer 18 ambient medicijnen vervoeren tussen de 15 en de 25 graden. En stuk of 8 gekoelde in de koelkast tussen 4 en 8 graden.

En deze medicijnen bracht je langs bij particulieren in de middag/avond.

Dit was soms best pittig om het juiste adres te vinden. Vooral in het donker kon je vaak het huisnummer niet goed vinden. En voor elke stop had je maar 3 minuten. Het was dus wel aanpoten en je had weinig tijd om met de mensen een verhaaltje te houden. Terwijl sommige ouderen er best behoefte aan hadden. Soms deed ik dit wel en dronken we een kopje koffie. Maar niet te lang want de dispatch kon altijd zien hoe je er voor stond en waar je was. Als je ergens een kwartier blijft hangen kreeg je wel de vraag wat er pricies aan de hand was.

Zo offerde ik ook vaak me pauzes op. Dan moest ik naar een gezellig bezoek gewoon weer een poosje doorgaan zonder te stoppen.

De middag ritten vond ik ook leuk. Want je ging altijd een andere kant op. Bijvoorbeeld Groningen-Apeldoorn-Amersfoort-Enschede-Friesland-Zutphen.

En je was vanaf 2 uur smiddags zoet tot uurtje of 23:00

 

De nachtritten om de apotheken te bevoorraden was wel andere koek. 

Hierbij was je smacht om 1 uur op depot en moest je veel bakken laden zowel ambient als koel. En al je stops apotheken moest voor 8 uur bevoorraad zijn. En vaak had je nog wat extra medicijnen doosjes voor particulieren die je na die tijd deed zodat je tot een uur of 11 zoet was. Hierbij was het snacht’s altijd puzzelen hoe je de bus vulde. Vaak konden de deuren net dicht. Vooral door de dozen die de apotheek ook kost hebben met lichte materialen. Tissues wc papier enz. Om een uur of 3 vertrok je naar je eerste stop en dan moest naar alles te hebben uitgeladen te hebben de lege bakken ook retour. Was ook puzzelen. Soms hoefde je weinig te leveren maar was er bijvoorbeeld de vorige dag heel veel geleverd. En moest je ook extra ruimte maken om  het bij in de bus te krijgen. Het liefst had je ook alles bij elkaar staan voor de apotheken maar het kwam me ook wel een voor dat er een bak ergens anders bij stond. Hierbij had de sortering niet opgelet. Dan moet ik ook zeggen dat ik alles blindelings inlaad. Later kwam ik er achter dan ik maar beter de sortering kon controleren. Want als er bij je eerste stops een bakje voorin staat was je behoorde de lul. Vooral ook door het gewicht van de bakken. En verplaats de boel maar eens als alles vast staat. Kon je dus je halve bus uitladen op straat. En dat kost veel te veel tijd.

terug aan de zaak ging je eerst de bus aftanken. daarna kon je emballage lossen. daar werd alles op stapels gesorteerd. kleine bakken, grote bakken, deksels, retours, koelbakken en niet geleverde producten. ook de tijd moest je norteren en de tempraturen van de ruimtes. alles moest wel tussen de tempratuur waardes blijven.

dit kon je ook aflezen je PDA die gekoppelt was aan je voertuig. het voertuig moest weer op de plek waar je die vandaan had gehaald. buiten nog wat kletsen met collega's en dan naar huis wat eten en dan lekker een tukje doen. 

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊

Stoppen als DTA

 

stoppen als DTA ?

de asbest bedrijf liep zo goed en er was een wet dat vermelde dat in 2024 alle aan het daglicht zichtbare asbest weg moest zijn. en daarom besloten mijn vader en oom om te groeien. er kwam een bus bij en een deco. waar ik dan voor verantwoordelijk werd. en ik kreeg ook mijn eigen team en spullen die nodig waren. eerst heb ik een indeling voor de bus bedacht. want ik merkte dat we bij mijn vader wel eens wat miste of dat iets op was. ik wou het zo netjes indelen dat ik altijd alles bij de hand had. dat werkte na mijn mening het prettigst. het was ook best spannend voor mij om alles uit te voeren zonder mijn vader. dat kwam gelukkig al snel goed. ik ben een introvert en vind dan de contact met de klant best lastig. in de loop van de tijd verdween dat wel. de klanten waar we voor werkte waren altijd vriendelijk. en dat stelde me gerust. de klussen waren leuk en tof om alles zelf aan te sturen. overleg met de klant tot aan de laborant voor goed keuring en zelfs soms daken dicht leggen. enige min punt vond ik dat er geen jonge lui in de asbest sanering zitten. althans ik kende ze niet. ik had wat ouder personeel onder me. en dat was soms knap lastig om die mensen jouw plannen te laten uit voeren. ze dachten namelijk vaak dat ze het beter dan mij wisten. maar ik had tenslotte wel mijn opleiding behaald tot DTA.

na een jaar kregen we te horen dat Nederland de asbest wet had aangepast en nu de verplichting er af was.

dus mensen besloten het asbest maar te laten liggen. ik kon het niet geloven. ik wist namelijk hoe de staat was van een gemiddeld asbest dak. en dat was in de staat van ontbinding in de meeste gevallen. hierdoor komen er asbest vezels in de buiten lucht die je nooit meer te pakken krijgt. dus het extra team wat we hadden kon niet meer bestaan. mijn vader met team kon het alleen wel af. aan klussen die nog wel door gingen. mensen met isolatie wensen aan het dak bijvoorbeeld. of sloop projecten. toen kwam het besluit dat er een bus weg moest. 2 bussen werd overbodig. mijn bus werd aan het bouwbedrijf geschonken en stickers werden verwijderd. en ik kwam weer samen met mijn vader te werken. mensen die werden ingehuurd konden ook gedag zeggen. eenmaal met mijn vader aan het werk. merkte ik dat mijn lichaam mij in de steek liet. ik kreeg namelijk na een dag zwoegen in bed kramp. en heftige ook. vaak in mijn benen. ik wist niet wat dit veroorzaakte. dus ben ik op onderzoek uitgegaan. ziekenhuis aangesproken. en ze dachten aan magnesium te kort. maar na 4 weken had ik na heftige inspanning nog steeds kramp. ik lag er meestal de hele nacht van wakker. en op een gegeven moment dat ik van dit is niet goed wat ik mijn lichaam aan doe. ging  met mijn vader overleggen. hij zei tegen mij  nou dan doe je toch rustig aan en doe je alleen lichte dingen. maar ik kan niet rustig blijven als de rest om mij heen wel door werkt en aanpakt. en toen heb ik besloten te stoppen als DTA. ik wist wel dat ik iets nieuws moest zoeken. want van alleen een uitkering kom je niet rond. ik wist dat mijn stiefbroer medicijnen had vervoert voor een bedrijf en dat leek mij wel interessant. ik merkte namelijk als ik lichte werkzaamheden deed ik geen kramp meer kreeg.

ik zocht contact met mijn stiefbroer en die heeft mij door verbonden met het bedrijf. ik moest maar eens een keer langs komen. en dat deed ik. het werk leek mij heel leuk. lekker op jezelf en dan medicijnen bezorgen.

ze waren er blij mee dat ik single was. hierdoor had ik geen stress van huis zeiden ze. ik moest eerst 3 keer met iemand mee op deze manier kreeg ik inzicht wat het inhield. eerste keer was wel pittig want ik was gewoon aan het werk nog als DTA op de dag. en de volgende dag moest ik om 1 uur opstaan. want ik moest om 2 uur op het depot staan. ik moest met iemand mee die al aardig ervaring had en ook veel op zijn bordje kreeg. 300 bakken met medicijnen. het was een bakwagen met een voorkant van een VW Crafter of een Mercedes Sprinter. ik was gelukkig al gewend aan een  VW Crafter. de bak erbij aan was wel wennen vooral de hoogte was wat anders geen 3.60m maar 4.10m. uitkijken bij bruggen dus. bij de bak achterin stond ook een grote koelkast. er was een ambient ruimte de grootste ruimte. die moest tussen de 15 en de 25 graden zitten. de tempratuur ervan stond op 20 en dat moest je in de gaten houden. en de koelkast moest tussen de 4 en 8 graden zitten . die was ingesteld op 5 graden. op de depot aan gekomen pakte je rit bak met papieren en een Pda computer om de bakken te scannen. je moest in loggen op je Pda. de depot kiezen en je rit. dan moest je de auto scannen zodat de tempraturen gewaarborgd werden. en dan alle bakken inscannen. ondertussen kijken of  de bakken een beetje goed gesorteerd waren. dit was namelijk soms wel eens verkeer. dan wordt het lastig als je op een van de eerste stops bent en staat je bak achterin ergens. na alles inscannen konden de bakken er op volgorde  van stops in via een lijst uit je ritbak. daarna liep je naar  de grote koelcel in het depot om je koelkast medicijnen op te halen. ook inscannen en op volgorde leggen. bakken in de koelkast zetten. nu tijd voor een bakkie koffie. voor vertrek moest je nog even je tempraturen op schrijven en tijd van vertrek.

we gingen naar Apeldoorn eerst naar het ziekenhuis. je had een handboek met alle stops en instructies. waar je precies moest zijn en welke codes of sleutels je nodig had. op je Pda je aankomst selecteren en de bakken uitladen weer opnieuw scannen zodat er te zien is dat je het afgeleverd hebt. en ook de bij behoorde koelkast medicatie. en je moest als laatst ook de locatie pas scannen van die stop. en zo door. ook naar apotheken daar was je op moment van uitladen altijd alleen. want om 8 uur was de apotheek open en moesten de medicijnen er voor al staan. Dat was soms best pittig als je bij grote apotheken kwam waar er bijvoorbeeld 80 bakken er uit moesten. veel bakken zaten goed vol. en vooral de bakken met vloeistof waren aardig pittig. er waren ook apotheken waar je dozen moest uit laden. als je alles had uitgeladen moest je de lege bakken mee retour nemen. dat was bij de eerste stops altijd puzzelen omdat de bakwagen aardig vol stond. je moest ook altijd rustig rijden anders kwamen de bakken door elkaar achterin. na  8 uur in de ochtend gingen we ook langs bij particulieren met medicijnen. soort van post nl maar dan met medicatie. mensen moesten tekenen voor ontvangst. om een uur of 10 was je klaar en kon je terug naar depot om daar je lege bakken weer uit te laden. auto terug voor de deur van  de desbetreffende  rit. nu moest je weer je tempraturen op schrijven en de eind tijd van je dienst. je ritbak weer inleveren met Pda. tussen 11 en 12 was je weer klaar. en had je lekker de middag vrij. na 3 keer mee geweest te zijn en alles geleerd te hebben mocht ik ook beginnen. 

Dit was de bezorg auto

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊

 uitleg van asbest werk.

alles stond klaar om te beginnen. de Deco was ingericht met een schone kant waar je instapte. daar trok je al je kleding uit. en deed je een wegwerpsetje aan. met daarin wit T-shirt, witte onderbroek. sokken en een handdoekje. dat trok je aan en de handdoek was voor het douchen na 2 uur arbeid. over je ondergoed set deed je een asbest pak aan. wit pak. en dan ging je masker op in de volgende ruimte de douche. daar deed je het masker op met een pas lek test. zodat je masker goed afgesloten was op je gezicht. als het goed was kon je de kleppen van je filters afhalen. en in de douche leggen voor de terug route. na de douche ruimte zat de vuile kant. daar lag een setje handschoenen en ook het gereedschap en veiligheidslaarzen. via de vuile kant kon je het werkgebied betreden. bij golfplaten haalde je eerst de nok er af en werk je naar beneden. platen gingen in de asbesthoudende container. als de platen eraf waren kwam de schoonmaak werkzaamheden. met een grote stofzuiger en een vochtige doek om de balken schoon te maken. want deze hadden meestal een asbest druk vlek achter gelaten. met honinggraat patroon. ook moesten alle spinnenwebben weg. daar kwamen ook asbestdeeltjes in verstrikt. als het klaar was ging de DTA ter plaatse beoordelen of het gebied klaar was voor de laborant. als je het gebied weer verlaat moest je aan vuile kant er weer in en trok je alles uit behalve je masker. vuile kleding ging in een zak en daarna kon je met je masker douchen. tijdens het douchen drukte je kappen weer op je filters. vanuit de douche weer naar de schone ruimte. daar kon je afdrogen en weer je kleding aan trekken. masker afdrogen en weer aan de lading leggen. ik probeerde altijd alle ruimtes schoon te houden. dat werk wel fijn. en zo laat je ook een goed beeld achter voor de laborant. 

als dan te laborant te plaatse was. droeg je het werkboek over. zodat hij wist wat hij vrij zou geven. hij maakte een overzicht tekening en gaf aan waar het asbest zich bevond. daarna ging hij ook via de Deco het werkgebied in en controleerde af alles goed weggehaald was en schoon is. zodat hij die plek van asbest vrij kan geven. maar als hij nog opmerkingen had. kon je weer je pak aan trekken en dat probleem verhelpen om het goed te krijgen. de laborant liet altijd weten als het gebied schoon is. dan ging hij ook douchen en daarna zijn rapport afronden. want voor dat het rapport klaar was moest alles zo blijven als het was met linten er om heen.

regelmatig kwam er ook controle instanties langs. die controleerden alles. wie kon er op bezoek komen ?

1 de TUV. die gaven de bedrijf certificaten uit.

2 de omgevingsdienst vanuit de gemeente.

de controles bestonden uit certificaten van mens en materieel. en op de manier hoe werk werd verricht. qua veiligheid. op alles wat fout was stonden grote boetes of zelfs intrekking van persoon certificaten en of bedrijf certificaat. je mag bijvoorbeeld absoluut niet vegen of stof produceren. of asbesthoudende materialen breken. je moest altijd maatregelen nemen. en dan het liefst bij de bron. puntafzuiging of bevochtigen. we hadden ook altijd een gifspuit met water erin. voordat je een schroef  uit een asbesthoudende plaat hield bevochtigde je die eerst. in de lessen leerde je altijd ELKE VEZEL TELT. omdat elke asbest vezel die in de open lucht terecht komt daar nooit meer weg komt.

na de klus gingen we vaak nieuwe platen leggen. je kunt er wel een dak afhalen. maar soms is het geen sloop gebouw werd het gebruik voor opslag. wij maakte altijd het hele plaatje compleet na wens. het is namelijk wel handig als alle spullen van de klant weer snel droog liggen. want als je dit anders organiseerde heb je de kans dat je dak een paar dagen open licht. asbestvrij platen terug leggen was ook altijd leuk. je kende de constructie al. en zo nodig vervangende  wij ook wel houten gordingen. de balken waar de platen op lagen. die waren wel eens doorgerot. en soms was het nodig om het dak opnieuw uit te vlakken. in de jaren waren sommige schuren wat uit hun verband. we legden ook sandwich panelen. zo kreeg je ook isolatie in je dak. ook kwamen er soms lichtplaten terug. altijd oppassen want die waren namelijk niet begaanbaar.

                eind resultaat plaatjes.

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊

   

 verder als asbest saneerder

het werk als DAV2 ging goed. en op een dag kwam mijn vader met de vraag of ik mijn niet wou door ontwikkelen en verder te gaan als DTA er { Deskundige Toezichthouder Asbestverwijdering}. zodat mijn vader ook een weg kon of op vakantie gaan. dat leek mij wel wat om het werk wat mijn vader deed ook te kunnen uitvoeren. als op een klus moest altijd een DTA er aanwezig zijn en de leiding nemen. je was ook verantwoordelijk op dat moment. vanaf het begin tot het eind. er kwam ook veel bij kijken. zoals overleg met de klant, opstelling bedenken en maken voor de sanering. douche unit aansluiten. de sanering en het verloop en de juiste manier toepassen qua verwijdering. het grote boek invullen waar alles  in staat. pak uren en certificaten en opstelling tekening. en als laatst de laborant ontvangen en hem te instrueren. en hopen op een goed keuring/ vrijgave van de gesaneerde locatie.

er was ook een groot verschil tussen asbest wat buiten zat en dat gene wat binnen zat. buiten was relatief simpel. maar binnen was altijd wel een uitdaging. want binnen moest op rondom de locatie van de asbest een lucht dichte tent bouwen met plastic. en daar de douche unit aan vast en de afvalsluis. en ook een onderdruk machine met luchtfilters. die zoog daardoor alle lucht uit de ruimte door de machine heen en zo werd het gefilterd. die ruimte moest onder een druk staan van 20 pascal minimaal. als die tent lek zou zijn zou er altijd schone lucht van buiten bij komen en was daarmee de rest veilig. voor de onderdruk had je ook een apparaat die alles bij hield vanaf het aandoen van de onderdruk tot aan de vrijgave. er liep ook altijd een bon uit als bewijs. bij binnen sanering moest voor de vrijgave ook alles punt gaaf uit zien. plastic schoon elk spinnenwebje weg. bij deze vrijgave werd visueel gekeken en kwamen er ook luchtpompen en plak monsters. dit was dus een strenge meting. want bij buiten sanering had je alleen een visuele inspectie. of het er netje uitzag en er geen asbest deeltjes meer lagen. 

bij een buitensanering ging het als volgt. aan de werkplaats alles sorteren en meenemen. de Deco mee. {onze douche wagen voor asbest sanering} plastic, asbest pakken. kleding setjes. stofzuiger en asbest zakken om asbest in te doen. en soms ook een aanhanger om daar de asbest platen op te leggen met een wegwerp pallet. en een rolsteiger en soms een ladder. aangekomen op de klus een opstelling bedenken wat het makkelijkste werkt. de container/ aanhanger voor het asbest afval in de buurt van het asbest gebied. dit was te zien in het inventarisatie rapport . hier stond namelijk alles in over de asbest op die locatie. hoeveel, welke asbest soort en de klasse qua gevaar. je hebt risico klasse 1, 2 en 2A. bij risico klasse 1 ligt het asbest los en kun je het zo oppakken en ben en alleen een stof masker nodig. risicoklasse 2 is veel voor komend en is meestal asbest wat hecht gebonden is en vaak met cement/beton. en 2A is niet hecht gebonden asbest soorten. zoals asbest koord en platen die brandwerend zijn.

daarna de opstellingsplek bedenken van de Deco. liefst dicht bij water en spanning die voorzieningen waren nodig voor het douchen. er zat ook een water tank in de Deco dus je kon deze alvast vullen voor de klus. en spanning was te maken met behulp van een aggregaat. eerst moest ik altijd het boek invullen met alle dingen die nodig waren voor het boek. denk aan certificaten van mens en apparaten en maskers. tijd van in pak gaan. en 2 uur later er weer uit. wat er in die 2 uur aan werkzaamheden werden verricht. platen verwijderen of stofzuigen of balken vochtig afnemen. maar voor de werkzaamheden konden starten werd er om de schuur/woning eerst plastic gelegd zodat als je die weg ging halen de ondergrond schoon bleef . voor al bij de tuin of grind. locaties die moeilijk schoon waren te maken na verwijdering van de asbest delen. asbest delen hadden al vaak een lange tijd in het weer gezeten en waren er slecht aan toe. dus brokkelde er altijd wel wat vanaf. of asbesthoudend mos wat op zo'n slecht dak lag. ook kwamen de schroeven wel eens neer van het dak. en om het gebeid moest ook een asbest waarschuwings lint komen om te laten weten dat er asbest werkzaamheden bezig waren en waarschuwings borden. en zo kon de sanering beginnen. volgende blog leg in meer hiervan uit

buitensanering 

plastic wanden binnen sanering

binnen sanering 

Deco-unit binnen sanering 

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊

 Werken als materialen bezorger bij het bouwbedrijf.

Ik ging met de auto naar het werk en daar dronken we koffie om 7 uur en om 7:10 ging iedereen richting zijn klus. Ik ging overleggen met mij oom of een werkvoorbereider wat ik die dag kon doen.

Dat was erg wisselend werk. Zoals steiger vervoeren, kozijnen, isolatie, stenen alles wat nodig was op dat moment. Soms ging ik ook naar een toekomstige klus om daar een waterput in te graven. En een stroomkast te plaatsen. En er moest ook altijd een aard pen de grond in. Daar was ik altijd wel even mee zoet.

Kozijnen op halen voor een woning was ook altijd wel een ding. Vooral schuifpuien of andere super grote kozijnen. Ik vond dat de bruggen waar ik onderdoor moest altijd wel spannend. Zo’n bok met kozijnen is wel belangrijk en heeft ook waarde. Voorzichtigheid was altijd geboden. Ik vond dit altijd leuke ritjes. En de jongens op de bouw waren ook altijd blij mee.

Ik ging vaak ook helpen met uitgraven van een woning.  Dat ging met een laser, want de bouwput moest op een bepaalde hoogte komen voor de bekisting en de beton.
Een paar keer heb ik ook geholpen bij schroefpalen, dat is een alternatief voor heipalen. Op deze manier kun beter fundering maken in een bestaande wijk. Anders trilt de hele wijk als je zou heien.
Met een grote machine werd er geboord in de grond en daarna werd de beton erin gegoten. Ik ging dat met een sjofeltje de grond d ie uit het gat kwam in een bijstaande container storten.

 

Zo af en toe kwam ik ook bij mijn vader langs die was namelijk begonnen met een asbest bedrijf.

Dat was volgens hem handig. Ik de bouw kom je namelijk best vaak asbest tegen. En als je dan alles bij het zelfde bedrijf hebt is dat veel handiger en efficiënter. Zo was alles goed met elkaar afgestemd . hij legde zelf ook de daken terug met asbestvrije platen of andere dak voorzieningen. Zo zat er weinig tijd tussen dat het dak open lag. Zelfs kon hij op een dag een dak eraf halen en gelijk een nieuwe leggen.

 Ik begon dat ook interessant te vinden. Ik dacht de kans dat ik asbestkanker krijg is erg klein omdat mij verteld is dat mijne donor organen niet oneindig zijn. Als ik zou helpen ermee dan heb ik ook het gevoel dat ik iets goed terug doe voor Nederland. Ik vind namelijk dat mij die organen ook geschonken zijn. Doordat iedereen zorgverzekering betaald. Mijn vader was ook opzoek naar personeel. Asbest saneerder ziet ook niet iedereen zitten. Dus ik had overlegd met met mijn vader en oom. Ze vonden het goed. Ik was volgens mij vader toch al aan de beademing gewend. En bij asbest saneren heb een beschermende pak aan met een aanblaasunit die je van frisse lucht voorziet.

 Zo begon ik onderaan. Vanaf Deskundige asbest verwijderaar  1 {DAV1}. Hierbij was je lerende. Zo leerde je alles over asbest sanering en moest je af te uitleg geven aan de DTA.  Dit traject duurde 6 maanden. En moest je allerlei ervaring op doen betreft asbest sanering. Van binnen sanering en buiten sanering. Buiten sanering was vrij simpel. Binnen sanering daarin tegen was best complex. Luchtdichte tent maken om de bron en met een onderdrukmachine  onderdruk maken. En er moest een douche unit aan vast. Je mocht namelijk maximaal 2 uur achter elkaar in asbest gebied komen. En als je er uit moest ging je pak uit en moest je goed douchen. Zodat er geen asbestvezels buiten zouden komen. En na 2 uur werken had je 1 uur pauze. Zo konden je longen weer wennen aan gewoon ademen,  anders kreeg je luie longen.

 Na 6 maanden ging ik weer op cursus voor DAV2 dit was 3 jaar geldig . We hadden in die tijd ook een grote klus in Utrecht aan het werkspoorkatfabriek. Hier zat asbest gerelateerde stop verf tussen de ramen en het  kozijn. Elke dag om 3 uur vertrekken en om 18:00 weer thuis. Dat waren zware weken. Het was ook een hele klus om dat stopverf er tussen weg te krijgen. Met een hamer en beitel moest dat er uit gehakt worden. En dat alles midden in de winter. Waar bij er ook sneeuw op het dak lag. de fabriek was super groot. er zat totaal 12 km stopverf in wat er dus uit moest.

Dit was enkel de helft van een kant. En er zaten onder en boven ramen en op het dak een nog licht straat met de zelfde kozijnen als onder en boven.

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊

    

weer door met mijn leven

Ik ga gewoon weer verder waar ik gebleven was.

 

Als vrijwilliger bij dagbesteding ging het ook goed, want er werd steeds meer ondernomen .
een ruimte om fietsen te repareren, lasruimte, atelier voor schilders. zo was er van alles te doen.
en kon overal een handje helpen of aanwijzingen geven.
op een dag ontmoette ik een auto monteur die ook ging helpen als vrijwilliger, en hij reed op en een motor
ik had al ooit bij iemand achter op gezeten.
 hierdoor kwam ik op het idee om ook mijn motor rijbewijs te halen. 
Dan hoor ik altijd over angst over motor rijden.
 Maar ik heb geen angst meer. 
Ga maar een na hoe het voelt als je de narcose in gaat voor longtransplantatie.
Na zoiets doet weinig je nog iets.
En met deze redenen kocht ik een motor

Kawasaki Z750

 

Financieel moest ik hiervoor mijn auto voor verkopen, want een rijbewijs en motor samen kosten wel wat.
En dan moet je ook nog kleding hebben en een helm.
Maar ik wou er wel een auto voor erbij hebben. Bijvoorbeeld als ik in de winter na het ziekenhuis Groningen moet. of als je op pad moet met regen.
Ik vond de golf 4 altijd al een hele mooie wagen, dus ben ik op zoek gegaan naar eentje. samen met mijn opa zij we op pad gegaan 
En daarbij vond ik deze.

Golf 4

Na een jaar vond ik mijzelf erg sterk geworden en was ik klaar voor een volgende stap, wou namelijk ook wel wat verdienen met werk wat ik verzette.
Op een dag ben ik naar mijn oom gelopen om te vragen of ik niet wat transport kon organiseren in het bouwbedrijf. 
Ik reed namelijk al af toe wat materialen rond.
We hadden een afspraak gemaakt met het UWV zodat ik ook wat kon over houden van het werk.
Volgens het UWV kon ik het wel proberen om 24 uur in de week te werken.
Zo ben ik op een dag ben ik naar mijn oom gelopen om te vragen of ik niet wat transport kon organiseren in het bouwbedrijf. ik reed namelijk al af toe wat materialen rond.
 

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊

Terug van weggeweest

comeback  

Ik begon me  laatst te bedenken dat ik hier ooit mee begonnen ben,

het leek me weer leuk om dit weer een beetje op te pakken.

er is heel wat gebeurt in de tussen tijd en het leek me leuk om dit te delen voor de geïnteresseerden 

zo kan ik en anderen altijd terug kijken op wat ik beleefd. en eventueel wat achter laten mocht het ooit zo ver komen. zelfs heb ik een boek uitgegeven. 

Ik zal de komende tijd wat typen over wat ik beleefd heb na de transplantatie.

ik weet namelijk nog heel goed wat ik mee maakte nadat ik een zware periode achter de rug had.

Zo kreeg ik mijn eerste weekend verlof. daarbij hebben we leuke dingen ondernomen.

zoals een avondje in bad bij mijn oom, en lekker uit eten bij de chinees.

lekker in de zon gezeten.

alleen toen ik terug kwam in het ziekenhuis na verlof. 

kreeg ik regels mee waarmee je zou moeten leven na transplantatie.

1. niet na zwemgelegenheden, wegens schimmel en dergelijke bacteriën.

2. altijd vers eten, niks opwarmen. ook wegens bacteriën

3. geen handen schudden. ook wegens bacteriën overdracht.

4. in de zomer altijd zonnebrand smeren. zon/  geen zon.

Oeps, ik kon alles afstrepen, want ik had een leuk weekend gehad.

mensen die ik een poos niet gezien had een hand gegeven en de rest spreek voor zich.

Kort daarna kwam ik uiteindelijk terug thuis in Broekland.

en vroeg mij persoonlijk af'. ''WAT NU'' ?

eerlijk gezegd had ik mij nooit een toekomst kunnen bedenken.

als kind was mij al meegegeven dat ik jong zou sterven.

en nu had ik ineens EXTRA TIJD.

ik heb altijd de makkelijkste route willen nemen qua school, want ik zag een toekomst voor me waarbij ik geen studie wilde doen. omdat ik gewoon van elke dag wil gaan genieten en dat besef kwam met nieuwe organen nog veel meer.

ik ben terug gegaan naar het Deltion college en daar afscheid genomen van mijn studie Elektronische Informatie Producten en Systemen na al 3 studie jaren. na mijn mening wou ik geen jaren weg gooien aan iets waarbij ik voor mezelf geen toekomst in zag. ik wilde genieten van elke dag en niet het standaard route begaan,

maar elke dag thuis verveelde ook snel. en op een dag kwam mijn stiefmoeder met het idee om te helpen bij een dagbesteding  in Lemelerveld. die waren namelijk opzoek naar timmermannen, en met een familie  bedrijf in de bouw leek mij dit wel leuk om  dag invulling te creëren.

 .

Eerst 3 dagen een paar uurtjes, want ik was nog lang niet fit.

ik begon dit wel leuk te vinden ''lekker onder de mensen'' en mensen te helpen om leuke dingen te maken met steigerplanken. ik maakte steeds meer uren en werd zo vrijwilliger. op een dag werd ik gevraagd of ik met de personenbus de deelnemers  in de ochtend wou op halen en in de middag weer terug wou brengen. dit leek me  leuk, auto rijden vind ik namelijk heel leuk en zo had ik ook fijn de bus bij huis en kon ik mijn auto laten staan. als vrijwilliger is er geen budget. en met alleen een uitkering kun je ook weinig en helemaal als je thuiswonend bent.

Met mij ging het steeds beter, en daarbij deed ik een oproep op Facebook of iemand ideeën had voor een huur woning. ik was er aan toe om op mij zelf te zijn. thuis moest ik namelijk ook bij veel huishoudelijke dingen helpen waarbij ik dacht  als ik op mijzelf ga, kan ik het ook voor mij zelf. zo kreeg ik via een kennis een aanbod om eens te kijken naar een vakantiewoning in Heeten. samen met mijn vader eens ga kijken, ik vond de plek zo mooi ik was gelijk verkocht. we hadden een ingangsdatum geprikt 1 mei 2014, ik verlangde al naar die datum.

de eerste dag heel wat spullen gekocht die je nodig hebt wanneer je nog niks bezit. natuurlijk ook beddengoed, want ik wou er gelijk slapen. het vakantiepark was een heerlijke rustige plek, sinds dien ben ik rust gaan waarderen. thuis was het namelijk altijd druk met twee jongere broertjes.

Ik was gek op auto's  en keek op internet veel naar auto's.

tot ik op een dag een Audi S3 Quattro zag staan. die wou ik graag hebben.

zo heb ik  mijn oud buurjongen op gebeld  en gevraagd of hij mee wou.

hij was namelijk bezig met een auto opleiding en liep ook stage.

op deze manier zien we vast geen dingen over het hoofd.

want ik nam al mijn spaargeld mee die ik in het ziekenhuis had op gebouwd 9 maand lang.

ik wil genieten van elke dag en daar helpt een mooie auto wel aan mee.

mijn auto 

Na een paar maanden bedacht ik me dat mijn oom in het ziekenhuis was geweest uit Tsjechië. 

ik kwam een foto van ons tegen. ik wou hier een schilderij voor hebben en deze geven als bedankje voor zijn komst in het ziekenhuis. ik lag er zo slecht bij. het zou voor hem ook mooi zijn om mij weer gezond te zien.

en toen kwam mijn vader met het verhaal. dat hij een record had Broekland- Olomouc. 9 uur 45 min.

ik dacht dat moet ik beter kunnen, heb mijn oude buurjongen weer uitgenodigd om mee te gaan. want alleen zo'n rit doen leek me niks. hem natuurlijk het record van mijn vader verteld en gezegd dat ik dit wil verbreken.

en dat is ons uiteraard gelukt met behulp van de Audi die over de 250 topte. wij hebben een tijd neergezet van 7 uur en 15 min. abnormaal. maar zo kom je er wel achter dat je leeft.

 

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊