een vriendin gevonden ?

Op een dag kreeg ik bericht op FB dating, dat iemand me leuk vond. Ik zag een leuk persoon met een interessant profiel. We begonnen met kletsen. Ik had in mijn profiel eerlijk verteld over wie ik ben. En ik ook getransplanteerd was met longen en lever. En blijkbaar was zij nieuwsgierig waarom dat was. Dus ik vertelde over mijn CF. Toen antwoordde ze dat ze ook de zelfde ziekte heeft als ik . Na een poosje appen spraken we af. De bedoeling was eerst in Zwolle. Voor ons beide op de helft. Maar ik was zo galant om af te spreken in Meppel. Dat was voor haar wat makkelijker.

De eerste ontmoeting was leuk. Ze zag er mooi uit. Het gesprek vond ik wel spannend. Ik ben een introvert. Dus vond het lastig om te praten. Maar gelukkig kon zij dit beter. En viel het gesprek niet stil. Eigenlijk had ik ook wel wat vragen omdat ik haar nog niet ken. En had ik wel interesses in haar kant.

Na 2 drankjes en 2 uur later gingen we beide weer naar huis. Ik was opgelucht en gelukkig. We appte nog veel met elkaar om elkaar beter te leren kennen. Op een geven moment ging ik voor een afspraak naar Groningen. En vroeg haar of ik op de terug bij haar langs mocht komen. Dat mocht en ik kwam langs. We hadden het gezellig en ik ontmoette haar katten. en we deden samen een spelletje op de switch. Maar ze vertelde me iets waar ik wel heel veel moeite mee kreeg. Ze zei namelijk dat haar liefde nooit op de eerste plek zou komen. Haar paarden stonden op 1 en haar moeder op 2 en de katten op 3. En een vriendje zou Max op 4 komen. Dit deed me veel pijn. En ik zat ermee. Ik dacht eindelijk een partner gevonden te hebben. En wou met haar samen het leven te gemoed.

Maar aan de andere kant dacht ik hier ook een uitdaging in te zien. Ik hou van uitdagingen. We appte nog altijd. Ze deelde veel informatie met me. En ik wou er voor haar zijn. Ze was redelijk negatief in veel dingen. En merkte dat ze iemand nodig was om zichzelf beter te kunnen voelen. Door haar frustratie te uiten. Mijn verjaardag kwam dichterbij en ik vroeg me af of ik het wel moest houden. Toen dacht ik je wordt ook maar 1 keer 30. Ik wist alleen niet of ik haar ook zou moeten uitnodigen. Maar ik dacht nee heb ik. Ja kan ik krijgen. Ze zei ja en dat had ik eerlijk gezegd nooit verwacht. Vond het wel vreemd omdat ze dan ook mijn familie zou ontmoeten. maar de verjaardag zelf was super. Alleen was ik door de spanning thuis vergeten om de toetjes mee te nemen.

Ze was er de hele dag bij. Ik was zo blij om eens samen te zijn met mijn eigen verjaardag. Als cadeautje kreeg ik van haar een luchtje voor in de auto. Een plastic hondenkop met bril met een heerlijk geurtje. Het leek me wel fijn om een lekker geurtje te hebben in de taxi.

we bleven nog contact houden en ik werd uitgenodigd om bij haar te komen eten. dat sloeg ik niet af ik wou graag bij haar zijn. dus ging ik op een woensdag avond bij haar eten. ik ben een lastige eter. ik ben namelijk op gegroeid met veel al ziekenhuis verblijven. en dan leer je als klein kind niet om groente te eten. en toen ik eenmaal thuis was at ik liever alles zonder groente. ik denk dat ik daardoor die smaken niet ontwikkeld heb. hierdoor vind ik buiten de deur eten ook spannend. dus ik vroeg me al af wat ze zou maken. het werd kip curry . kip en rijst daar ben ik wel gek op maar de groente deden me wel schrikken. maar voor haar wou ik mijn angsten ervoor wel op zij zetten. dus ik deed mijn best. ik focuste me op de kip. en na het eten keken we samen nog tv.

op een gegeven moment vroeg zij zich af waar we samen stonden. Ik vond het lastig om te zeggen dat we al een relatie hadden. Maar ik merkte van haar kant dat ze daar aan toe was. 2 weken later heb ik haar maar bevestiging geven en hadden we een relatie. Ik wou even aan zien of dit beter zou zijn. Omdat ik mij nog altijd herinnerde aan het gene wat ze zei met wie op de eerste plaats staat. Ik was wel blij om nu samen in een relatie te zitten. Ik hoopte om samen iets moois op te bouwen. Maar op een zaterdag spraken we af en we maakten een wandeling in het bos. Na de wandeling bood ik haar aan om nog wat samen te eten. en dat deden we. ik maakte nog een grapje die ze niet kon waarderen. dat kwam ook door haar angst. ik had er niet zo over nagedacht. Maar de maandag erop. Vertelde ze me dat ze er alweer mee wou stoppen. Omdat ik geen vertrouwen in haar had. Ik was hier boos over. Omdat ik vond dat je zoiets samen moet opbouwen. Achteraf vertrouwde ze mij ook niet. Ze wou namelijk in mijn telefoon kijken. Ik heb geen geheimen voor haar gehad. En ze had ook problemen met de manier hou ik in het leven sta. Ik ben namelijk nergens bang voor. En anders ga ik mijn angst aan. Maar zij was bang voor veel dingen en ook voor de dood.

Ik voelde zo schuldig maar ik kon niks meer. Als een klein kind blokkeerde ze me op alle manieren. Ik heb tegenover haar nooit negatief willen zijn. Ze heeft me nooit bedankt voor het etentje. Ik vind dat wel vreemd. Een bedankje was wel het minste.

Met kerst heb ik haar nog een kerstkaartje gedaan. Met een bericht om haar te helpen. En op een zachte manier een spiegel voor te houden.

Ik zal haar naam buitenspel laten. Om weer rekening te houden met haar. Wat ik volgens haar nooit deed. Ik deed niet anders. En vandaag de dag laat ik haar nog steeds met rust. Ik heb haar adres en telnummer. Maar laat haar met rust. Ik zou ook niet weten of ze dit ooit zal zien. Ik vind ook dat je samen moet overleggen. En juist in een relatie. die ga je samen aan lijkt me.

hoop dat er iemand is die het wel ziet zitten met mij. Want een aanvulling zou het leven wel leuker kunnen maken

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊