taxiwerk en Covid
Tot aan de kerst had ik een vast club kinderen van de horizon
Alleen besloot TCR de organisatie die de ritten maakt. Dat er te veel taxi’s reden op de zelfde plekken. En dat ze graag kinderen bij elkaar in de buurt naar de zelfde school in 1 taxi kwamen. Zo worden er minder kilometers verspilt. Ik baalde ernorm ik had zo’n goede band met de kinderen. En de kinderen waren ook teleurgesteld dat ik weg ging. Ik snapte het niet omdat ik alle kinderen uit Wijhe haalde en naar de zelfde school bracht. Maarja de keuze lag niet bij mij.
In overleg met mijn collega heb ik een rit gekozen die volgens haar goed was voor mij.
Die rit werd wel voor een andere school. De Zonnehof. Dat was wel erg wennen omdat het hele andere kinderen zijn. En veel meer aandacht nodig zijn. En ik ben net een jaar aan het werk als taxichauffeur. En heb daarbi j nog geen ervaring hoe je daar mee om moet gaan. de andere groep luisterden wel naar me. Deze groep is heel anders. En voel me daarbij minder gewardeerd.
Maar ik heb al met mijn baas overlegd of ik nu naar de zomer weer terug mag met een rit op de Horizon. Ik voel me daar veel beter bij.
Ik heb met de carnaval ook nog ritten gedaan. Maar helaas kreeg ik Covid-19. Ik heb de dinsdag erop nog gewerkt maar voelde me al niet oké. En dinsdag nacht ging het helemaal niet meer. Ik moest in de ochtend op de fiets onderweg naar werk al overgeven. En zag dat mijn medicatie ook mee ging.
In de avond kon ik ook niks binnen houden. Ook in de nacht moest ik om het halfuur overgeven. Woensdag ochtend belde ik de baas dat het niks ging worden en dat ik niet kwam werken. Later in ochtend belde ik mijn vader die net terug was uit Ghana. Ik zei dat ik me echt niet goed voelde. En samen belde we de specialiste n in groningen . en vertelde dat ik mijn medicatie niet binnen kon houden en dat ik goed ziek was. Ze vroegen me langs te komen in het UMCG. Dat deden we. Richting de spoed. Daar kreeg ik een test op corona. Ik was er van overtuigd dat het geen corona kon zijn. Omdat ik al 6 keer een vacinatie voor had gehaald. Maar na 2 uur kwam er toch Corona uit. Ik werd aangesloten op een infuus om zo mij medicatie toch te kunnen krijgen. En ging richting de afdeling om in de gaten te worden gehouden. Mocht het achteruit gaan. Gelukkig had ik de betere covid en was het alleen hoofdpijn en koorst en sloeg het niet om mijn longen. Anders was ik er wel slecht aan toe geweest. Maar gelukkig ging het goed qua longen. De eerste nacht bleef papa bij mij slapen. Hij was toch al heel de dag bij mij geweest. De donderdag ging het toch naar huis.
Die donderdag was het echt heel saai op de kamer. Omdat ik corona had kwam de zuster ook helemaal verkleed en dat koste veel moeite voor hun. Dus zag ik ze alleen in de ochtend en avond. De rest van de dag was ik zo goed als alleen. Alleen kwam de fysio nog langs. Met het feit dat ik wel moest blijven bewegen. Ik heb daar zo weinig begrip voor. Ik ben ziek en niet in staat om iets te doen. En ik wist van mij zelf wel dat ik niet zomaar mijn spieren kwijt raakte. Want ik zou dat thuis zo weer oppakken. Ik dacht echt ga maar de mensen die hier al een maand niks doen. Ik ben jong en red me prima.na een paar dagen in het ziekenhuis mocht ik vrijdagochtend weer weg. ik mocht thuis verder uitzieken. ik was het weekend thuis en ben dinsdag weer aan het werk gegaan voor de afleiding. ik heb ochtend nog een test gedaan. maar blijkbaar test je nog wel even positief nadat je Covid hebt gehad. maar ik voelde me weer fit en wou graag wat doen na al die dagen niks.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten