Nieuwe date

Op een dag was ik in het ziekenhuis voor controle van mijn vaders nier.En in de wachtkamer besloot ik op een datings app te kijken. Vrij snel had ik een match met Aukje. Ik sprak haar aan en we begonnen te kletsen via de datings app. Ik kreeg veel informatie over haar en gaf ook veel van mijzelf weg. Normaal gesproken ben ik niet zo happig om alles te vertellen wat ik heb meegemaakt. Ik heb het idee dat het mensen afschrikt. We kletsenden veel met elkaar. Naar een poosje kreeg ik het idee om een keer af te spreken, en zei was er mee eens. Spannend. Ik gaf aan dat het handig zou zijn als we ergens in het midden zouden afspreken. Aangezien we toch wel ver van elkaar af wonen. Een rondje wandelen in giethoorn zou me wel leuk lijken.  Alleen kon ik haar merken en zien dat ze liever bij haar in de buurt een rondje liep. Ik dacht prima dan ga ik haar kant wel op. Ik had best veel spanning, maar vond het wel een prettig idee dat ik haar door te kletsen best al wel goed kende. Ze heeft ook een kind,en wist dat ze hem om de week zelf had. Dat weekend had ze toevallig vrij. Bij aankomst eerst een paar kussen en op naar Bakkeveen met de auto. Daar konden we wel een leuk rondje lopen. We waren gezellig aan het praten en lopen. Langs de heide en door het bos. Ze vroeg me na het rondje of het zo goed was. Ja prima en ik bracht haar weer thuis en werd uitgenodigd om binnen te komen. We hadden het gezellig en de tijd liep hard door. We wisselden telefoonnummers. Ze was heel lief voor me. Ik kreeg drinken. En na een poos vroeg ze of ik ook wat wou eten. Ik moet oppassen met eten dus sloeg het af. Ze had wel een zak chips. Die lust ik wel zei ik. En heb de zak chips leeggegeten. Op het laatste moment naar huis gegaan. Want ik moest mijn tabletten nemen. Ik kwam gelukkig thuis. Ik vond haar zo aardig, lief en knap. 

We gingen nu verder praten via whatsapp. En we spraken snel weer af om samen naar de dierentuin te gaan. Dat leek om samen erg leuk. Ze kwam me thuis ophalen en we gingen naar burgers zoo. Voor mij was alles nieuw. Zij kende het gelukkig,ze was er afgelopen zomer nog geweest met haar kind. We hadden het leuk samen. Het weer zou wat minder zijn, maar het viel erg mee. We hebben samen nog er gelachen bij de leeuwen. Omdat er een oma was met kleinkind wat zei kijk een poes. We keken elkaar aan van hé het is toch een leeuw. Leer dat kind nou geen verkeerde dingen.  We maakten allebei nog wat leuke foto’s van dieren en eind van de dag gingen we weer terug naar mijn huis. Ik had verwacht dat ze snel weer richting huis ging. Maar gelukkig bleef ze hier nog even. 

Op een gegeven zondag vroeg ze of ik pannenkoeken kwam eten. Ik was wel benieuwd naar haar pannenkoeken. Want ik weet dat mijn vader de lekkerste maakt. En zij was er van overtuigd dat zij de lekkerste bakte. Haar zoon was er ook nog, want die wou op het laatste moment ook pannenkoek eten met de visite. We hadden een leuke avond. Haar zoontje ging ook weer naar de vader. En hadden wij nog een heerlijke avond alleen. We keken samen een harry Potter film. En na de film op bed. Alleen waren we de hele nacht wakker samen. En om 5 uur ging de wekker want we moesten allebei weer aan het werk op maandag.

We spraken elkaar nog veel. En op een geven moment leek het ons leuk om naar een kerstmarkt te gaan. We zaten te zoeken. Alleen waren die kerstmarkten zo laat in het jaar pas open. Ze wou ook graag een grote kerstboom zien. En die staat bijvoorbeeld in Praag. Het leek ons wel leuk om een weekend Praag te doen. En dat spraken we af. 

Zie volgende blog !!

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊

Niertransplantatie

 

Niertransplantatie.

Vandaag is het 31 juli, ik wordt om 10 uur verwacht in Groningen. samen met mijn vader en stiefmoeder. Eerst nog wat bloedprikken en een echo van de buik en als laatst een hartfilmpje. Nu richting de afdeling. Ze waren nog druk met het een en ander. Maar na 1,5 uur mocht ik mijn kamer zien. 2 persoons kamer voor mij alleen. Dat heeft met bacteriën te maken die je kunt oplopen na de transplantatie. Ik vind het wel jammer dat mijn vader 2 kamers verder lag op zaal. We hebben aan alle artsen de afgelopen tijd gevraagd of we samen konden slapen op 1 kamer. Ze vonden dit geen goed idee en het was nog nooit voor gekomen. In mijn kamer stond maar 1 bed. Dus eind van de avond hebben we papa's bed naast die van mij gezet. Het rare was wel dat nu op zaal 1 bed weg was. Dus liepen we samen naar E4. Ik lag op D4 en E4 was een klein stukje verwijderd. Ik ken de zusters nog op E4 en vroeg of ik een bed uit de gang mocht meenemen. Anders viel het te erg op dat er een lege plek op zaal was. 

Mijn vader sliep die avond al snel. En ik kreeg een apart gevoel, want mijn vader zou zijn nier doneren aan mij. Ik hoopte op het beste, maar vroeg me ook af hoe het mijn vader zou verlopen. Hij hield niet van prikken. En voor je de operatie kamer op komt krijg je eerst wat infusen. Want door je infuus krijg je de narcose toegediend. Het was ochtend. En mijn stiefmoeder en broertjes kwamen s’ochtends de kamer in. We moesten allebei nuchter blijven voor de operatie. Mijn vader ging als eerst en dan kwam ik in de loop van de middag. De zuster riep mijn vader weer op om naar zijn eigen kamer te gaan. Daar moesten de voorbereidingen beginnen. Kleren uit en OK-jas aan. Om half negen werd mijn vader naar de holding gebracht. Ik moest nog even wat uurtje in spanning blijven. Tot ik me om 11:30 ook mocht klaarmaken. En werd ook naar de holding gebracht. Ik kreeg ook een infuus. De eerste zat gelijk al mis boven op mijn hand. Jacoba prikte me. Ik had haar 2 weken geleden ook al ontmoet omdat zij hielp met de dialyse lijn te plaatsen wat niet gemakkelijk ging. De 2 de poging ging beter en ik kon me iets beter ontspannen. Nog een half uurtje een Donald Duck gelezen en toen werd ik opgehaald door de anesthesie, eerst nog even langs mijn vader op de uitslaap kamer. Dat was heel prettig voor mij om te zien. Hij was nog erg suf. En maakte een grap alsof ik een wind had gelaten, want het stonk volgen hem. Hij wenste  me succes en ik hem ook. Toen richting de OK ze rolde mijn bed naar binnen en ik vond het vrij druk in een kleine kamer. Er stonden zeker 12 mensen te kijken. Ik ging van mijn eigen bed naar het OK-bed. En de anesthesie zei eerst van spoeling door het infuus en dan geef ik je narcose. Dit vond ik jammer. Normaal gesproken krijg je eerst een middel waarvan je high wordt. Witte vloeistof door het infuus en dat voelt heerlijk. Ik kreeg het helaas niet dit keer. Ik had mijn mond moeten houden dat ik het zo’n fijn gevoel vind. Ik zag de narcose mijn infuus inlopen en ik sliep. Op de OK werd ik ook weer wakker in mijn eigen bed. En hierna ging ik ook naar de uitslaap kamer. Het was 4 uur. Ik vroeg al snel om een glas water want ik was de hele dag nuchter. En snel kreeg ik ook al een ijsje. Ik had geen pijn en kon de wond zien. Ik had krammen of hechting verwacht, maar het was gelijmd. Er zat ook een doorzichtige folie op. Beste wond. Mijn vaders nier was ook aardig groot. Dat riep de chirurg net voor de operatie, hij zei komt wel goed. ”ik heb wel wat technieken”. Dit bleef ook de hele tijd in mijn hoofd zitten. Wat hebben ze dan ik godsnaam gedaan? Op de uitslaap kamer werden elke keer buizen bloed afgenomen. Om te kijken of de bloedwaarden al goed genoeg waren om naar de afdeling te gaan. Het kalium in het bloed was te hoog. Volgens mij waren ze gewoon aan het wachten tot die donor nier het giftige bloed zou opruimen. Om 20:00 mocht ik eindelijk vertrekken. En mijn broertje stond al op de gang naast de uitslaap kamer. Hij liep mee terug naar de afdeling. Ik had geen bril op of lenzen in. Dus zag weinig. Maar toen de deur open ging van de afdeling zag ik mensen op mijn wachten. Het was mijn vader al in de rolstoel. Dit had ik nooit verwacht. Die man was al uit bed. We knap dacht ik bij mijzelf. Of hij heeft nog genoeg pijn stilling. Ik kreeg ook nog wat morfine op de uitslaap kamer, want de wond deed erg pijn. 

mijn vader ontving mij alweer op de afdeling in de rolstoel 4 uur na zijn operatie

Ik kreeg nog wat brood, maar had veel meer honger. Ze zijn altijd bang dat je misselijk wordt na de narcose. Maar ik weet van mijzelf dat ik daar geen last van heb. Dus had wel een maaltijd gelusten.

Het herstel ging voor spoedig, dag ernaar liep ik al weer over de gang met een rollator. Wel jammer dat ik aan van alles vast zat. Katheter en infuus paal met 2 infusen. Maar afbouwen ging ook vlot. 1 infuus kon er na dag 2 ook uit. Had ik nog een waakinfuus en de katheter. De katheter moest blijven zitten voor 6 dagen. Daar had ik wel de meeste last van. Die zat niet fijn in de plasbuis. Het schuurde behoorlijk. En was behoorlijk droog. Naar de wc gaan om te poepen was ook heel vervelend. Omdat ik altijd dat gevoel bleef houden dat ik toch echt moest plassen. Maar de slang liep naar boven dus dat was niet bevorderlijk. Over dag was het maar saai. Mijn vader mocht na 2 dagen al met ontslag en zat ik het hotel samen met zijn vrouw. En kwamen regelmatig bij mij langs. Maar voor de rest was er niks. Om 11 uur een artsen rondje. Ik had geen opmerkingen verder. Was alleen nog benieuwd naar de chirurg, omdat ik nou niet wist wat hij uitgehaald zou hebben. Maar na 3 dagen kwam hij ook aan mijn bed. Dus vroeg ik hem hoe het nou verlopen was. En hij zei de nier was wel wat groot maar het paste wel. Daar was ik wel blij mee. Ik was in de veronderstelling dat hij zomaar een stuk zou afsnijden en zou vernietigen. Het weekend was weer heel rustig. En ik kwam steeds meer het bed uit. Ik voelde me super, ik had me de laatste 3 jaar niet zo goed gevoeld. Altijd vermoeidheid. En voor alles zin moeten maken. Nu ging het eindelijk vanzelf. Er werd ook al gesproken over ontslag. Maandag al, ik dacht dinsdag pas. Zondag mocht ook de katheter er uit. En vroeg me af waarom die zo lang moest zitten. En de zuster vertelde mij dat ze de nier aangesloten hebben op de blaas. En dus is de bovenkant van de blaas nog niet geheeld. En de katheter zorgt ervoor dat er geen druk op komt. Dus ik moest zondag ook gelijk gaan plassen als ik moet. Maandag werd het ontslag geregeld. De apotheker kwam langs en ik had nog een ontslag gesprek. Over waar ik rekening mee moest houden. Dit was vrij zelf voorsprekend, omdat het bijna het zelfde is als met de longen en leve destijds. Alle spullen verzameld en op naar huis 

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊 

Dialyse

Dialyse?

Mijn lichaam gaat langzaam achteruit. Ik merk dat mijn nieren het moeilijk krijgen. Vaak lig ik in mijn pauzes van de taxi ritten te slapen. Ik merk dat ik dat nodig heb. Af en toe heb ik ook pijn van ontstekingen. Jicht in mijn voeten. Meld me niet zo graag ziek dus loop vaak wel door. Alleen kreeg ik op een zaterdagavond ineens veel pijn in mijn linkerbeen. Normaal gesproken zou dat de volgende dag over zijn. Maar dit keer bleef ik pijn houden. Dus mijn vader appte me. En ik deed uitleg, waardoor hij ook langs kwam. We hebben het ziekenhuis gebeld en ze verzochten mij om langs te komen voor onderzoek. Ik heb wat noodzakelijke spullen laten pakken en wat medicijnen. En op richting Groningen. Ik kwam om 5 uur aan op de spoed, maar het was redelijk druk voor de longarts. Na veel wachten op uitslagen. Waren ze ervan overtuigd dat het van de slechte nierfunctie kwam. Om 10 uur ging in naar de longafdeling. Volgende kwam het artsen rondje om 11 uur. Ik zag mijn transplantatie arts en een nefroloog. Het was even de vraag wat we zouden doen. Kon ik het oplossen met medicijnen of moest ik aan de dialyse. Dialyse is iets wat ik absoluut niet wou. Dat lijkt mij zo vervelend. En zie dat als levend verlengend. En ik wil niet weer zo zwaar traject als met de long transplantatie. Maar later op de dag hadden we een gesprek met de nefroloog. Zij wou mij echt aan de dialyse. Hierdoor werdt ik beter geschikt voor niertransplantaties. Want waarschijnlijk zou ik dat met medicatie niet redden. De bedoeling zou eerst 15 augustus zijn voor niertransplantatie. Maar ik zag 4 weken dialyseren niet zitten dus heeft de arts er 2 van gemaakt. Het besluit viel me zwaar, maar ik bedacht me ook fit de transplantatie tegemoet is ook niet verkeerd. De nieuwe nier moet ook goed aanslaan. Dus besloot ik om het toch te doen. Ik ging nu wel van de longafdeling naar de nierafdeling. Ik ging van een 2 persoons kamer na een 4 persoons. Daar baalde ik wel van, want nachtrust heb je er amper. Snurkers en patiënten die s’nachts moeten plassen en alle lampen aan zetten. En ook nog eens verpleegkundige die snachts een rondje doen. De dinsdag kreeg ik een lijn voor de dialyse. Ik kwam op de kamer voor operatie. En daar zou een anesthesist komen om de lijn te plaatsen. Ik vond dit spannend en had dit graag onder narcose gedaan, maar dit mocht niet. Ik kon een beetje slaapmiddel krijgen. Dit ging niet van harte. Die anesthesist was aan het beuken op mijn schouder om die lijn te plaatsen. Het deed me veel pijn. En die middag kon ik gelijk beginnen met dialyse. 2 uur lang. Dit viel me nog mee. Ik moest eerst 3 keer achter elkaar en dan week erop nog 3 keer. Vandaag is het zaterdag voor de 4 de keer donderdag en vandaag moet ik er 3 uur aan. Vanaf nu nog 4 keer en dan wordt ik 1 augustus getransplanteerd. Volgende week gaan er ook weer mensen mee om mijn te brengen. Vandaag is er een maat mee van mijn vader met mijn vader. De reden dat ik ook niet aan de dialyse wou is omdat je dan je vrijheid kwijt bent. Maar ik wil er ook alles aan doen om goed de operatie in te gaan.

 

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊 

wie rijd?

ik zag op facebook een pagina met wie rijd? 

dat was is een groep motor rijders die gezamenlijk ritjes doen.

ik dacht daar ga ik me voor aanmelden. omdat ik meestal alleen rij en met een groep rijden is veel leuker.

ik kwam bij een club uit Overijsel. de groep heet ook wie rijd Overijsel.

ze hebben een gezellige whatsapp groep en ik zag dat er voor 30 april een openings rit was vanuit Nijverdal. ik heb me daar ook voor aangemeld.

30 april ging ik er heen op een zondagochtend. er stonden wel 30 motoren leuke groep mensen.

de groep moest een beetje verdeeld worden anders was het te groot. ik gaf mijzelf ook aan om groepsleider te zijn. alleen vond ik wel dat ik me erg moest in houden. als ik in mijn spiegel keek was de groep altijd een stuk achter. halve wege de rit kwamen we langs een tankstation waar een andere groep een pauze aan het houden waren. ik besloot hier ook te stoppen. ik dacht er gelijk om met deze groep mee te rijden. dit was een stuk leuker. en dat hoorde ik van meer rijders uit mijn oude groep. deze groep reed gelukkig een beetje door. de route was 208 km en met een trage groep ben je voor het donker nog niet thuis. en toen kwam de pauze locatie waar de eerste groep alweer vertrok. we hielden ook pauze en had leuke gesprekken met andere onbekende motor rijders. na de pauze werd besloten om rechtstreeks terug te gaan naar de begin locatie. anders kwamen we pas na 6 uur terug en we waren al om 11 uur begonnen. we waren rond 5 uur terug en gingen gezamenlijk wat eten bij de Mac in Nijverdal. en daarna allemaal richting huis.

Italië vakantie met motor

ik had met mijn broertje trein tickets besteld van Hamburg naar Innsbruck en terug met hemelvaart

ik was er al weken mee bezig en had er echt zin in. alleen in het begin van de week kreeg ik te horen dat de opa van zijn vriendin was overleden en de begrafenis zou precies op de dag zijn dat we weg wouden.

ik baalde enorm. en omdat we de trein tickets al hadden besloot ik maar om alleen te gaan. ik wou zo graag effetjes weg. ik vertrok in de middag op hemelvaart richting Hamburg. ik besloot om geen hotel te boeken om dat ik ook niet zeker wist of ik Hamburg wel zou halen. mijn gezondheid is momenteel ook niet heel best. heb vaak last van jicht vanwege mijn slechte nier functie. en dat had ik de dag ervoor ook. en ik voelde het nog steeds. pijn van een ontsteking in de voet. ik had daar gelukkig medicijnen voor en die heb ik dan maar in genomen. ik had ook een grote tas besteld om daar mijn spullen daarmee mee te nemen. het weer was nog niet echt top. dus had ook kleding voor de kou. een tas vol medicatie plus reserve voor het geval dat er wat gebeuren zal. de tas zette ik vast met sjorbandjes maar er zat vrij veel speling in. goed opletten dus. ik ging op pad. ik reed via mijn tomtom die ik op mijn motor bevestigd zit. maar thuis zag ik dat het 4 uur rijden was en de navigatie gaf 6 uur aan. maar dat was omdat ik snelwegen vermijden heb. de snelweg is ook niet leuk rijden met de motor. dus ging mooi op de binnenwegen in Duitsland. je mag er 100 rijden maar ik reed vaak wat harder. ook omdat ze in Duitsland van voren flitsen en daar heb je geen kenteken met een motor. ik kwam mooi op tijd aan in Hamburg alleen had ik geen eten in de tas en had ook geen tijd meer. ik ging op een lege maag de trein op. ik kwam eerst bij een tolhuisje bij het station. daar liet ik mijn ticket zien en kreeg een formulier terug dat ik richting Innsbruck ging. ik moest nog een uurtje wachten op het laden van de motoren. er gingen veel motoren die kant op. Duitsers en ook Denemarkens. ik was de enige Nederlander. toen de motor op de trein stond kon ik de wagon in waar ik mijn motor kleding uit deed en me klaar maakte voor de nacht. je had allemaal cabines van 6 personen. eerst zat ik met 2 andere motorrijders. maar toen de nachttrein in Hamburg centraal was  kwamen er nog 3 mensen bij. dat was dus full house. en dan moest ik ook nog eens een hele nacht op een stoel zitten slapen. slapen deed ik niet en in de ochtend waren we dan in Innsbruck. daar reed ik de motor er weer af en ging richting Italië.

ik had in de trein maar een hotel geboekt. veel hotels waren al vol. het werd een pension in een dorpje.

in de ochtend toch maar een lekker plekje gezocht om goed te kunnen ontbijten.

het was hier heerlijk om te rijden. heerlijke bochtjes en veel andere motorrijders. het weer was nog wel fris met 10 graden. het weer werd wel beter met het uur. ik kwam om 4uur aan bij het pension daar liet ik mijn tas achter om later op de avond een restaurant te zoeken. paar dorpjes verder zag ik wel een leuke plek om wat te eten. op dit moment miste ik toch iemand om samen mee te eten. overal zag ik volle tafels en ik zat alleen. ach wat boeit het ook. ik had heerlijk en tijd om uit te rusten was al aardig moe van 2 dagen vol op rijden. zaterdag ochtend werd ik om 8 uur wakker en ging ontbijten en kijken waar ik vandaag na toe zal gaan. vandaag was de enige dag waarbij ik zonder tas reed dus daar was ik wel blij mee. ik wou eerst richting van de Stelvio. want daar komen vaak de mooiste plaatjes vandaan. maar dat was te ver voor me. want ik moest ook nog terug. ik besloot de berg in de buurt over te gaan om aan de overkant bij een meer te komen. toen ik de berg op reed begon het te regenen. en hoe hoger ik ging hoe kouder het werd. maar ik was eraan begonnen dus terug gaan is ook pussy. eenmaal op te top zag ik ski liften en kon ik zie dat dit een plek was voor wintersport met barretjes en ski verhuur. na wat foto's ging in weer naar beneden aan de andere kant dit keer. deze kant was beter te doen hier was de weg goed. na een poosje werd ik ingehaald door 3 Zwitsers. ik dacht ik volg hun wel  een stukje. want dan kan ik een beetje afkijken. maar ze reden veelte hard. waarschijnlijk kwamen ze hier vaker meestal reed ik 2 uurtjes en dan weer effe pauze motor af  tanken en wat drinken. de ritten hier waren fantastisch mooie bochten die van hoog naar laag gingen of andersom. op sommige stukken was het wel een uitdaging om langs auto's te komen. 

rond etenstijd lekker een pizza gegeten die over mijn grote brod heen rijkte en mijn bord was al gigantisch. in de avond weer lekker relaxt op de kamer gelegen. mijn vraag was alleen nog wat moet ik in godsnaam doen op de zondag. want in de avond ging de trein weer terug. maar ik moest die dag zelf nog wat verzinnen met bepakking. zondag ontbeten en uitgecheckt met volle tas weer richting de trein. ik had dit keer geen thermo kleding meer aan. waardoor de tas behoorlijk groter is geworden. ik ben eerst maar eens naar een supermarkt gegaan om drinken te kopen voor de dag zelf en voor in de trein voor vannacht. ik heb een bus Pringles gehaald en een pak met 12 Caprisun dit leek me wel makkelijk en handig. alle pakjes los in de tas gelegd. toen een plan bedenken. ik had wel zin om te zwemmen want ik had de zwembroek mee genomen. alleen kon ik weinig zwembaden vinden. ik was opzoek naar een plas  om effe een verfrissende duik te nemen. dus ik reed richting een meer in Oostenrijk. eenmaal aangekomen bleek het geen meer te zijn om in te zwemmen. maar las een goede recensie over restaurant. ik wou dit keer wel met een volle maag de trein in. heerlijke kipburger gegeten en toen snel richting de trein. de motor nog even aftanken. het was rustig bij de trein en ik reed de wagon op en stonden dit keer maar 6 motoren. spullen van de motor afgehaald en ik moest wachten op de trein van 8 uur en je moest je motor om 18:30 opladen. het was druk op het station. er was wat gebeurt op spoor. toen ik om 8 uur in de trein zat bleek deze trein ook vertraging  te hebben. we stonden een station verder. maar wel 2 uur stil. maar ik had nu wel leuke mensen in mijn cabine. een jonge motorrijder uit Denemarken en een jonge meid uit Hamburg die in Italië is geweest voor scouting. we ik had wel leuke gesprekken met ze. 

we zouden in de ochtend om 9 uur aankomen maar dat werd half 12. ik had haast want ik zou gaan oppassen op de poes van mijn broertje. het was 6 uur rijden maar gelukkig kon ik heel wat van de tijd afhalen. klein stukje Duitse snelweg gepakt. maar na een uurtje was ik dat al zat. dus besloot om gewoon weer de Duitse 100 wegen te pakken. ik kwam er wel achter dat Duitsers wel iets harder rijden van 100 precies. want toen ik weer in Nederland was reed iedereen weer 60/70 op de 80 wegen. ik was om 5 uur terug en toen was de vriendin van mijn broertje er al met de poes. zo kon ik nog net de instructies opvolgen.

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊 

 

taxiwerk en Covid

Tot aan de kerst had ik een vast club kinderen van de horizon 

Alleen besloot TCR de organisatie die de ritten maakt. Dat er te veel taxi’s reden op de zelfde plekken. En dat ze graag kinderen bij elkaar in de buurt naar de zelfde school in 1 taxi kwamen. Zo worden er minder kilometers verspilt. Ik baalde ernorm ik had zo’n goede band met de kinderen. En de kinderen waren ook teleurgesteld dat ik weg ging. Ik snapte het niet omdat ik alle kinderen uit Wijhe haalde en naar de zelfde school bracht. Maarja de keuze lag niet bij mij.

In overleg met mijn collega heb ik een rit gekozen die volgens haar goed was voor mij.

Die rit werd wel voor een andere school. De  Zonnehof. Dat was wel erg wennen omdat het hele andere kinderen zijn. En veel meer aandacht nodig zijn. En ik ben net een jaar aan het werk als taxichauffeur. En heb daarbi j nog geen ervaring hoe je daar mee om moet gaan. de andere groep luisterden wel naar me. Deze groep is heel anders. En voel me daarbij minder gewardeerd.

Maar ik heb al met mijn baas overlegd of ik nu naar de zomer weer  terug mag met een rit op de Horizon. Ik voel me daar veel beter bij.

Ik heb met de carnaval ook nog ritten gedaan. Maar helaas kreeg ik Covid-19. Ik heb de dinsdag erop nog gewerkt maar voelde me al niet oké. En dinsdag nacht ging het helemaal niet meer. Ik moest in de ochtend op de fiets onderweg naar werk al overgeven. En zag dat mijn medicatie ook mee ging.

In de avond kon ik ook niks binnen houden. Ook in de nacht moest ik om het halfuur overgeven. Woensdag ochtend belde ik de baas dat het niks ging worden en dat ik niet kwam werken. Later  in ochtend belde ik mijn vader die net terug was uit  Ghana. Ik zei dat ik me echt niet goed voelde. En samen belde we de specialiste n in groningen . en vertelde dat ik mijn medicatie niet binnen kon houden en dat ik goed ziek was.  Ze vroegen  me  langs te komen in het UMCG. Dat deden we. Richting de spoed. Daar kreeg ik een test op corona. Ik was er van overtuigd dat het geen corona kon zijn. Omdat ik al 6 keer een vacinatie voor had gehaald. Maar na 2 uur kwam er toch Corona uit. Ik werd aangesloten op een infuus om zo mij medicatie toch te kunnen krijgen.  En ging richting de afdeling om in de gaten te worden gehouden. Mocht het achteruit gaan. Gelukkig had ik de betere covid en was het alleen hoofdpijn en koorst en sloeg het niet om mijn longen. Anders was ik er wel slecht aan toe geweest. Maar gelukkig ging het goed qua longen. De eerste nacht bleef papa bij mij slapen. Hij was toch al heel de dag bij mij geweest. De donderdag ging het toch naar huis. 

Die donderdag was het echt heel saai op de kamer. Omdat ik corona had kwam de zuster ook helemaal verkleed en dat koste veel moeite voor hun. Dus zag ik ze alleen in de ochtend en avond. De rest van de dag was ik zo goed als alleen. Alleen kwam de fysio nog langs. Met het feit dat ik wel moest blijven bewegen. Ik heb daar zo weinig  begrip voor. Ik ben ziek en niet in staat om iets te doen. En ik wist van mij zelf wel dat ik niet zomaar mijn spieren kwijt raakte. Want ik zou dat thuis zo weer oppakken. Ik  dacht echt ga maar de mensen die hier al een maand niks doen. Ik ben jong en red me prima.na een paar dagen in het ziekenhuis mocht ik vrijdagochtend weer weg. ik mocht thuis verder uitzieken. ik was het weekend thuis en ben dinsdag weer aan het werk gegaan voor de afleiding. ik heb ochtend nog een test gedaan. maar blijkbaar test je nog wel even positief nadat je Covid hebt gehad. maar ik voelde me weer fit en wou graag wat doen na al die dagen niks. 

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊 

een vriendin gevonden ?

Op een dag kreeg ik bericht op FB dating, dat iemand me leuk vond. Ik zag een leuk persoon met een interessant profiel. We begonnen met kletsen. Ik had in mijn profiel eerlijk verteld over wie ik ben. En ik ook getransplanteerd was met longen en lever. En blijkbaar was zij nieuwsgierig waarom dat was. Dus ik vertelde over mijn CF. Toen antwoordde ze dat ze ook de zelfde ziekte heeft als ik . Na een poosje appen spraken we af. De bedoeling was eerst in Zwolle. Voor ons beide op de helft. Maar ik was zo galant om af te spreken in Meppel. Dat was voor haar wat makkelijker.

De eerste ontmoeting was leuk. Ze zag er mooi uit. Het gesprek vond ik wel spannend. Ik ben een introvert. Dus vond het lastig om te praten. Maar gelukkig kon zij dit beter. En viel het gesprek niet stil. Eigenlijk had ik ook wel wat vragen omdat ik haar nog niet ken. En had ik wel interesses in haar kant.

Na 2 drankjes en 2 uur later gingen we beide weer naar huis. Ik was opgelucht en gelukkig. We appte nog veel met elkaar om elkaar beter te leren kennen. Op een geven moment ging ik voor een afspraak naar Groningen. En vroeg haar of ik op de terug bij haar langs mocht komen. Dat mocht en ik kwam langs. We hadden het gezellig en ik ontmoette haar katten. en we deden samen een spelletje op de switch. Maar ze vertelde me iets waar ik wel heel veel moeite mee kreeg. Ze zei namelijk dat haar liefde nooit op de eerste plek zou komen. Haar paarden stonden op 1 en haar moeder op 2 en de katten op 3. En een vriendje zou Max op 4 komen. Dit deed me veel pijn. En ik zat ermee. Ik dacht eindelijk een partner gevonden te hebben. En wou met haar samen het leven te gemoed.

Maar aan de andere kant dacht ik hier ook een uitdaging in te zien. Ik hou van uitdagingen. We appte nog altijd. Ze deelde veel informatie met me. En ik wou er voor haar zijn. Ze was redelijk negatief in veel dingen. En merkte dat ze iemand nodig was om zichzelf beter te kunnen voelen. Door haar frustratie te uiten. Mijn verjaardag kwam dichterbij en ik vroeg me af of ik het wel moest houden. Toen dacht ik je wordt ook maar 1 keer 30. Ik wist alleen niet of ik haar ook zou moeten uitnodigen. Maar ik dacht nee heb ik. Ja kan ik krijgen. Ze zei ja en dat had ik eerlijk gezegd nooit verwacht. Vond het wel vreemd omdat ze dan ook mijn familie zou ontmoeten. maar de verjaardag zelf was super. Alleen was ik door de spanning thuis vergeten om de toetjes mee te nemen.

Ze was er de hele dag bij. Ik was zo blij om eens samen te zijn met mijn eigen verjaardag. Als cadeautje kreeg ik van haar een luchtje voor in de auto. Een plastic hondenkop met bril met een heerlijk geurtje. Het leek me wel fijn om een lekker geurtje te hebben in de taxi.

we bleven nog contact houden en ik werd uitgenodigd om bij haar te komen eten. dat sloeg ik niet af ik wou graag bij haar zijn. dus ging ik op een woensdag avond bij haar eten. ik ben een lastige eter. ik ben namelijk op gegroeid met veel al ziekenhuis verblijven. en dan leer je als klein kind niet om groente te eten. en toen ik eenmaal thuis was at ik liever alles zonder groente. ik denk dat ik daardoor die smaken niet ontwikkeld heb. hierdoor vind ik buiten de deur eten ook spannend. dus ik vroeg me al af wat ze zou maken. het werd kip curry . kip en rijst daar ben ik wel gek op maar de groente deden me wel schrikken. maar voor haar wou ik mijn angsten ervoor wel op zij zetten. dus ik deed mijn best. ik focuste me op de kip. en na het eten keken we samen nog tv.

op een gegeven moment vroeg zij zich af waar we samen stonden. Ik vond het lastig om te zeggen dat we al een relatie hadden. Maar ik merkte van haar kant dat ze daar aan toe was. 2 weken later heb ik haar maar bevestiging geven en hadden we een relatie. Ik wou even aan zien of dit beter zou zijn. Omdat ik mij nog altijd herinnerde aan het gene wat ze zei met wie op de eerste plaats staat. Ik was wel blij om nu samen in een relatie te zitten. Ik hoopte om samen iets moois op te bouwen. Maar op een zaterdag spraken we af en we maakten een wandeling in het bos. Na de wandeling bood ik haar aan om nog wat samen te eten. en dat deden we. ik maakte nog een grapje die ze niet kon waarderen. dat kwam ook door haar angst. ik had er niet zo over nagedacht. Maar de maandag erop. Vertelde ze me dat ze er alweer mee wou stoppen. Omdat ik geen vertrouwen in haar had. Ik was hier boos over. Omdat ik vond dat je zoiets samen moet opbouwen. Achteraf vertrouwde ze mij ook niet. Ze wou namelijk in mijn telefoon kijken. Ik heb geen geheimen voor haar gehad. En ze had ook problemen met de manier hou ik in het leven sta. Ik ben namelijk nergens bang voor. En anders ga ik mijn angst aan. Maar zij was bang voor veel dingen en ook voor de dood.

Ik voelde zo schuldig maar ik kon niks meer. Als een klein kind blokkeerde ze me op alle manieren. Ik heb tegenover haar nooit negatief willen zijn. Ze heeft me nooit bedankt voor het etentje. Ik vind dat wel vreemd. Een bedankje was wel het minste.

Met kerst heb ik haar nog een kerstkaartje gedaan. Met een bericht om haar te helpen. En op een zachte manier een spiegel voor te houden.

Ik zal haar naam buitenspel laten. Om weer rekening te houden met haar. Wat ik volgens haar nooit deed. Ik deed niet anders. En vandaag de dag laat ik haar nog steeds met rust. Ik heb haar adres en telnummer. Maar laat haar met rust. Ik zou ook niet weten of ze dit ooit zal zien. Ik vind ook dat je samen moet overleggen. En juist in een relatie. die ga je samen aan lijkt me.

hoop dat er iemand is die het wel ziet zitten met mij. Want een aanvulling zou het leven wel leuker kunnen maken

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊

 

Stoppen met medicijnen bezorging.

 

Het werk was goed en leuk alleen de situatie waar ik in zat financieel was moeilijk. Ik moest zelf opdraaien voor de kosten om naar het werk te komen. En na een jaar kwam ik er toch echt achter dat het me meer koste dan opleverde.

Ik heb namelijk een Wajong uitkering, en het geld wat je verdient met het werken . Wordt aan de hand van de Wajong berekend. Als je maand bedrag 1200 euro is. En je krijg met werk 800 euro dan geeft de Wajong je de resterende 400. Dus het loont niet om te werken. En de brandstof prijzen liepen ook erg op in de Corona periode. We moesten al onze snelheid aanpassen met de bakwagens. Maar dat was minder als het gene wat ik betalen moest voor een volle tank elke week. En ik had ook mijn andere kosten van huur, verzekeringen, boodschappen,auto en motor. Nu ben ik er dit jaar ook achter gekomen dat ik teveel heb verdient voor de huurtoeslag en zorgtoeslag die ik had aangevraagd. Dus heb dit jaar nog even 10.000 euro terug moeten betalen.

Dat zag ik niet aankomen. Maar gelukkig ben ik na 2/3 overleggen met de eigenaren over reiskosten. Gaan kijken naar andere vacatures. En zo zag ik toevallig een vacature voor taxichauffeur. Bij een bekend autobedrijf van me.

Vond het wel heel lastig omdat het werk wat ik daar deed wel super leuk was. Ik kwam door heel het land. En ben gek op avontuur en nieuwe plekken ontdekken.

 

Ik was ook wel benieuwd naar het werk als taxichauffeur. Het is tenslotte dicht bij mijn woonplaats. En ik ben in de plaats van het bedrijf tenslotte opgegroeid.

En op de fiets is dat prima te doen. Dus ik heb op een dag maar eens gebeld. En ik was welkom om te praten. Kleine uitleg over het werk. Het leek me leuk en uitdagend. We gingen alles in orde stellen om te kunnen beginnen. Je moet een medische keuring ondergaan. En zelfs theorie examen doen. En daarna ook nog afrijden als taxichauffeur. Ik kreeg een volledige pas. Maar dan moet je wel een beetje bekend zijn. De examinator kon uit een locatie kiezen en dan moest je hem daar heen brengen en ondertussen antwoorden geven op vragen. Bijvoorbeeld over eten, roken, stoppen onderweg en hoe je een schadeformulier invult. Dit alles was aardig pittig. Je moest je examinator als klant zien en hem op hoogte houden. Eerste keer zakte ik omdat ik niet optijd zei dat we er bijna waren. Ik was er niet bekend mee om voor bereik van bestemming te zeggen dat we er bijna zijn. Omdat ik dat met de kinderen enzo niet echt hoefde te doen. En ik had al een tijdelijke pas voor 3 maand.Die man ging uit van straattaxi. Ik kan nu ook gewoon op Schiphol gaan staan. Maar moet dan wel goed overkomen ten aanzien van mijn collega’s taxi’s. Je moet de taxi branche geen slechte naam geven natuurlijk.

 

De tweede keer was ik wel geslaagd. En kon ik beginnen met mijn pas die 5 jaar geldig is. Ik kreeg een vaste schoolrit en wat andere ritjes. Kinderen zag ik ook wel als een uitdaging. Omdat ik er niet echt van hou althans dat dacht ik. Nu is mijn blik wel verandert. Ik vind het leuk dat ik de schakel ben die ze naar school brengt. En krijg ook veel verhalen of vragen. Ik moest in het begin wel wennen over waar je allemaal over kunt praten. Eerder dacht ik daar nooit over na. Met oud collega’s of vrienden was alles bespreekbaar. Met kinderen moet je wel uitkijken. Die vangen namelijk alles op. Of vragen naar de betekenis van dingen.

Op vrijdag middag mogen ze van mij altijd muziekjes kiezen via mijn telefoon.

Ik vind het leuk om de smaak te kunnen horen van de kinderen. Soms hoor ik bekende liedjes maar soms ook nieuwe plaatjes die ik nog niet kende.

 

Ik moest in het begin wel wennen want ik ging van 3 dagen werken naar gewoon 5 dagen. En de wekker gaat ook om 6 uur door de medicatie en ontbijt. 7 uur op de fiets en om 7:26 begin ik met rijden. Na enkele weken kwam er een paar dagen achter elkaar een paar stormen voorbij. En ik had het zwaar op de fiets. Ik dacht na over een elektrische fiets en snel besloot ik om er eentje te kopen.

Dat maakt het met tegenwind wel iets dragelijker.

ik zie jullie bij de volgende Blog 👊